2025-02-06
Oporren bueltan klasean irakurritako artikulua:
GOIZEKO B1 TALDEKO IKASLEEN IRITZIAK:
Oso interesgarria iruditzen zait testu hau, baina, nire ustez, oporren osteko sindromea ez da sindrome bat, errealitatea ez baita.
Normala da oporrak bukatzen direnean tristura, alferkeria edo larritasuna sentitzea. Hala ere, lanaren ostean, sintoma horiek desagertzen dira.
ANDREA
Zure artikulua oso interesgarria da. Nik orain ez daukat oporrik, baina apuntatu ditut zure aholkuak. Asko gustatzen zait laugarren aholkua; hori oso inportantea da niretzat: aprobetxatu daukazun denbora librea.
MAYRA
Nire ustez, testua oso interesgarria da, baina nik pentsatzen dut oso gehiegizkoa dela.
Egia da, oporrak eta gero, triste edota nekatuta egoten garela, baina beste gauzekin ez nago ados. Adibidez, izertza, goragaleak eta bestelako arazoak....
Azkenik, oporretara joaten bazara, gogor lan egin!
MARIA
Nork ez du izan opor osteko sindromea? Ziur nago gehienek. Nire ustez, laneko buelta beti da gogorra. Bueltan zarenean, triste eta nekatuta egotea normala da, baina aste pare bat gehiagora errutina hartzen duzu. Ni testuarekin ados nago, eta uste dut sindrome hauek errealak direla; gainera,pertsona batzuei gehiago kostatzen zaie bere lanean gustura ez daudelako.
ANDER
Uste dut mito bat dela, eta ez nago ados testuarekin. Oporrak beharrezkoak dira, baina gero lan egin behar dugu. Horregatik, lehenengo astean pixka bat kostatzen zait, geroago ez. Azkenean, niretzat normala da errutina bat izatea.
MKARMEN
Nire ustez, oso garrantzitsua da testua. Oporrak amaitzean ondoeza
daukagulako, baikortasunik eza.
Gainera, oporretan gaudenean, normalean, ez ditugu errespetatzen ordutegiak, ohiturak...
Martak esan digu errespetatzeko ordutegia, eta beharrezkoa dela
aprobetxatzea denbora librea. Horrela, gauzak buruan izan behar ditugu, hobeto izateko.
Bukatzeko, urrats hauek egiten baditugu, itzulera ez da gogorra izango.
MAITANE
2025-02-04
AGATE DEUNA
Xaribari euskaltegiko goizeko hainbat ikasle Agate Deuna abestera atera dira kalera.
2024-06-13
Testu hauek Portugaleteko Xaribari AEK euskaltegiko B2ko ikasleek eginak dira:
HUTSARTEAK DESAGERTU DIRA?
Esango nuke, nire kasuan, mugikorrik gabe ezin naizela bizi; egunean zehar, pila bat aldiz erabiltzen dut; adibidez, whatsap-ak bidaltzeko edo musika entzuteko.
Gaur egun, ez dakigu ezer egiten mugikorra ez badaukagu. Pasa den egunean bideo bat ikusi nuen, non aita batek zigortzen zuen bere semea etxetik kanpo jolasteko; umeak ez zekien zer egin, bakarrik sartu nahi zen etxean ohean etzanda egoteko eta mugikorrarekin jolasteko.
Gutxitan ikusten ditut pertsonak ezer egin gabe; aspertzen bagara, mugikorra hartzen dugu, telebista ipintzen dugu edo edozein bideo-jokotan jokatzen dugu. Baina ia inoiz ez gara geratzen teknologia erabili gabe.
Horrek txikiei ere eragiten die. Helduentzat oso erraza da mugikorra ematea haurrari lasai egoteko eta guri ez molestatzeko, baina jolasteko eta ikasteko adinean daude eta ez zait ondo iruditzen 2 edo 3 urteko ume batek nik baino hobeto erabiltzea mugikor bat.
Teknologia berriei dagokienez, dena errazago izatea lortu dute, baina guretzat txarragoa dela uste dut; gaur egun, zertarako erabiliko ditugu hiztegiak? Edo zertarako ikasiko dugu gehiketak eta kenketak egiten? Sortzen ari garen teknologiarekin ailegatuko da momentu bat non ez da beharrezkoa izango ezta sofatik altxatzea edozer gauza egiteko, Wall-e pelikulan bezala.
Esango nuke teknologia gauza batzuetarako ona dela, baina orokorrean, guretzat txarragoa dela, eta denbora gutxiago pasa beharko genukeela mugikorrarekin.
AIDA
Nire ustez, gehienok erabiltzen ditugu gure sakelakoak. Barneratuta daukagu. Ezin dugu bizi sakelakorik gabe, whatsapp-ak irakurri gabe, edo ea zer esan duen gure gustuko influenzerrak jakin gabe.
Azkenaldian, nabaritzen ari naiz sare sozialak ez zaizkidala interesatzen, baina asko erabiltzen ditut; zergatik? Analizatu dut eta deskubritu dut ez dudala arreta jartzen, baizik eta, atzamar bat pasatzen, bi, hiru… ez dakit zenbat aldiz, eta, bat batean, bi ordu pasatu da ezer egin gabe.
Zoritxarrez, gure gizartea gaixorik bizi da. Sakelakoaren menpekotasuna daukagu. Halaber, gu gure seme-alaben ispilua gara, eta lotsa ematen dit. Gero, helduenak kexatzen gara; ez dakizu sakelakorik gabe egoten? Zenbat denbora daramazu sakelakoarekin? Eta abar.
Hori gutxi balitz bezala, adimen artifiziala agertu da. Orain hauek dauzkagu: WhatsApp, sare-sozialak, Tik-Tok, adimen artifiziala… denak erabiltzen ditugu tontoak izango bagina bezala.
Psikologoek eta pedagogoek denbora asko ematen dute abisatzen. Haurrek hezkuntzarekin arazoak pairatzen dituzte. Nerabeek insomnioren arazoak eta antsietatea sufritzen ari dira.
Badirudi, behintzat, momentu honetan egoera ez dela aldatuko, justu kontrakoa. Teknologiarekin gauza asko irabazi ditugu, baina, nire ustez, ez du merezi; izan ere, bizitzako forma osasungarria galtzen ari gara.
ITZIAR
Azken boladan, entzun dugu mugikorrek gure bizitzako espazio asko jan dituztela. Noski, beti pentsatzen dugu haurrak edo gazteak bakarrik daudela mugikorren menpe.
Baina nik uste dut hau ez dela egia.
Horregatik, lerro hauen bidez, nire iritzia azaldu nahi dut.
Hasteko, esan behar dut mugikorra oso asmakizun ona dela. Nik, egunero, gauza askotarako erabiltzen dut. Adibidez: whatsap-ak jaso edo bidaltzeko, posta begiratu eta mezuak bidaltzeko, Interneten nabigatzeko edo erosketak egiteko.
Jakina, zerrenda ikusita, dirudienez, mugikorra erabiltzeak abantailak baino ez dauzka. Baina, argi daukat dena ez dela zuria edo beltza, eta dena ez dela beti ona izaten.
Ez daukat dudarik, mugikorrik gabe ia-ia ez dakigu bizitzen.
Aspertzea garrantzitsua dela uste dut. Gaur egun, haurren eta gurasoen arteko harremanetan ez dago hitz hori. Berehala, edozein gauza egingo dute haurrak aspertu ez daitezen.
Nire kasuan, txikitan, inoiz ez nezakeen esan hitz hori, eta orain oso pozik nago erabaki horrekin, bakarrik pentsatzen ikasi nuelako.
Batzuetan, ahaztu zait barrurako pentsatzea, baina egin badut, beti soluzio ona aurkitu dut. Nork bere burua ezagutzea ezinbestekoa da.
Saiatu, zure bizitza hobetuko da.
NINES
Gaur egun, aldaketa gehiegi daukagu gure inguruan, eta haietako bat mugikorra da. Gai hau azken urteotan askotan entzuten dugu komunikabideetan, eta beti aipatzen dira horri buruzko abantailak. Baina errealitatea da gauza txarrak edo desabantailak dauzkala.
Aspalditik, mugikorrari itsatsia bizi gara. Berdin dio zertarako, denbora guztian erabiltzen dugulako. Txikienek eta helduenek mugikorra erabiltzen dute. Hutsartea ez da existitzen, eta, hala ere, ez zaio garrantzirik ematen.
Baina, kezkagarriena da inork ez duela ezertaz gozatzen. Ilunabar polita ikusten ari bazara, grabatu egingo duzu, gero mugikorrean ikusteko. Atseden hartzeko ohean etzanda bazaude, hartu mugikorra. Metroan bazoaz, begiratu sare sozialei. Eta horrela, milaka adibide.
Argi dagoena da hutsartea desagertu egingo dela. Ez dakigu aspertzen, eta mugikorrean dena daukagu. Bai sare sozialak, bai Internet, bai bideoak edo pelikulak… Gainera, eskolan mugikorra edo ordenagailua erabiltzen dute. Edo lanean, zerbait egin nahi baduzu, mugikorrarekin egiten duzu. Izan ere, berdin dio atsedenaldira joan, mugikorrarekin egongo zarelako.
Dirudienez, hutsartea desagertu egingo da. Baina… hainbeste mugikorrekin geu ere ez gara desagertuko?
OLATZ
Mugikorrarekin gero eta hurbilago edo gero eta urrunago?
Pasa den egunean, AEKan, artikulu bat irakurri nuen klasean: hutsartea eta mugikorra.
Denok dakigunez, mugikorrek gure bizia errazago ipini dute, denok daukagu telefono bat sakeletan, eta edozein momentutan erabil daiteke.
Zoritxarrez, gure aplikazioak ere bai, adibidez: WhatsApp edo Instagram; nire ustez, oso erosoak dira mezuak bidaltzeko; gainera, argazkiak bidal edo ikus daitezke, eta gauza horiei esker, elkarrengandik hurbilago sentitzen gara.
Uste dut, aspektu horretan, mobilek fabore handia eman digutela; izan ere, oso eroso eta azkarra da orain beste pertsona batekin hitz egitea. Hain erraza, uste dut atzetik utzi dugula gure denbora beste pertsona batekin geratzeko, edo paseatzeko, eta askotan, pentsatzen dugu dei bat edo whatsapp bat nahikoak direla beste pertsonarentzat.
Ahaztu dugu garrantzitsuena: sentimendua, besarkada bat eman, beste pertsonaren usaina, bihotzaren taupada elkar ikustean, gauza horiek ezin dituzu lortu mugikorrekin.
Ohituta gaude hitz egiten edozein momentutan, baina, azkenean, emozionalak gara, eta askotan hizkuntzaren beste parte bat behar dugu, sentimenduaren hizkuntza, oroitzapenak sortzeko.
SILVIA
Gaur egun oso erraza da gure artean jendea ikustea mugikorra eskuetan; bai metroan, bai lanean eta abar.
Hausnarketa bat egin beharko dugu; zergatik erabiltzen dugu mugikorra edozein momentutan?
Nire ustez, bakarrik egotea edo sentitzea ez dakigu enfrentatzen; beraz, mugikorrarekin edo beste tresna batekin bete dugu denbora hutsa.
Esate baterako, ni egunero joaten naiz metroz lanera, beti joaten gara berberak eta inoiz ez dizkiogu hitz batzuk esan elkarri; bakoitza bere mugikorrari begira dago.
Ni saiatu nintzen lanera ibilbidea egiten tresnarik gabe, baina bost minuturen ondoren nire sentsazioa ezatsegina zen, eta konturatu nintzen bakardadea sentitzea ez zaidala batere gustatu.
Uste dut hutsarteak desagertu egin direla. Teknologia oso presente dago gure bizitzan. Adibidez, nork ez die eman gure seme-alabei mugikorra edo tableta entretenitzeko. Ez dugu nahi haurrek medikuan, busean edo nonbait zaratarik egin dezaten.
Nahiz eta jakin hori ez den egokia, denok momentu batean egin dugu.
Esango nuke mugikorrek pertsonen arteko komunikazioari kalte handia egin diotela; lehen, gure komunikazioa urrez aurre zen, eta gure hutsarteak bete genituen gure bizitzako hausnarketak egiteko.
Eskerrik asko zuen arretagatik.
ZURIÑE
2023-12-21
San Tomas eguna, AEK euskaltegian ere bai.
2023-12-15
2023-11-22
BERRI INTERESGARRIAK B2ko TALDEKOEK EGINAK (18:30-21:00)
ZUEN INTERESEKOAK IZANGO DIRA:
OKTOBERFEST Olatz
Lehen Oktoberfest 1810eko urriaren 12tik 17ra egin zen printzesen ezkontza ospatzeko. Ospakizuna honelakoa izan zen: zaldi lasterketa bat eta garagardo asko; horregatik, garagardoaren festa ospatzen jarraitzen da. 1914 eta 1918 artean, festa hau ez zen ospatu, lehen mundu gerra zelakoan, eta 102 urte geroago, ez zen ospatu koronabirusagatik. Gerra, pandemia eta beste arazo batzuen artean, Oktoberfest 24 aldiz bertan behera gelditu da.
Oktoberfest, garagardo festa bezala ere ezaguna, mundu osoan zabaldu da; adibidez: Argentina, Brasil, Espainia, Venezuela…
Festara eta txosnetara sartzea dohainik da, baina, gero barruan, garagardoak 9-10 € balio du. Garagardoaren prezioa ez da finkoa, txosna bakoitzak bere prezioa jartzen du. Ordutegia zabala da eta mundu guztiarentzat da; 09:00etatik 23:00etara irekitzen dira. Gainera, txangoak, museoak eta desfileak ere izaten dira. Baina dena ikusi nahi baduzu, urtebete lehenago erreserbatu beharko duzu.
EZER EZ DA EZINEZKO Itziar
64 urterekin lortu du errekor bat. Diana Nyad 64 urteko emakume batek ezinezkoa lortu du, edo ezer ez da ezinezkoa?
Horregatik esango lukeen bezala, esfortzuekin ez da ezinezkoa ezer. Albiste hau borroka-istorio bat da.
Duela 10 urte, Niyadek errekor bat lortu zuen; 166 km igeri egin zuen kaiola-babestu gabe eta marrazoen kontra. Ibilbideak 53 ordu iraun zuen.
Azken 35 urteetan bost aldiz saiatu zen. Amaitu eta gero, esan zuen inoiz ez zuela igeri egingo. Nyad lehenengo pertsona da Kubatik Floridara igeri egiten duena babestu gabe, neopreno-jantzi gabe eta aletarik gabe.
Inork ez zuen lortu, Nyadek gau ilunak pasatu zituen, eltxo eta marmoken ziztadak sufritzen eta haluzinazioak nabaritzen.
TED hitzaldi batean, Nyad saiatu zen azaltzen zer den irabaztea eta horiek hitz hauetan azaltzen digu: “60 urte bete duen lehenengoa izan nahi zuen. Jarraitu, jarraitu, bizi bizitza ausardiarekin” esan zuen Nyadek.
Azala eta ezpainak erreta, Nyadek lurra zapaldu zuen. Kazetarien aurrean oso pozik zegoen.
Nyaden istorioa oso inportantea da. Orain, badirudi inork ez duela ezer egiten, inor ez da borrokatzen ametsak lortzeko, baina emakume hau gizartearentzat ispilua da, inspirazioa da.
MARTEN ETXEA ERREALITATEA DA Carla
Azken hamarkadan, Marte kolonizatzea obsesio bihurtu da gizartearentzat. NASAk esaten duenaren arabera, 2035ean urtearen inguruan, lehenengo astronautak Martera helduko dira, baina, horra heldu ondoren, Nola biziko ginateke? Planeta gorriari buruz badakigu txikiagoa dela lurra baino, bai atmosfera, bai airea oso desberdina da gurearekin alderatuta; basamortua antza dauka, eta garrantzitsuena da ur likidorik ez egotea.
Dakigunez, pasa den 2021ean Perseverance izeneko espazio ontzia Marten lurreratu zen. Ikusitako irudiei eta hartutako langinei esker, Marte ezagutzen laguntzen digu. Nahiz eta bizitzeko data zehatza ez egon, badaude enpresak etxearen modeloak eraikitzeari ekin diotenak.
Al Spacefactory-k ideia dauka Marten etxeak sortzeko, erabiliko dituen materialak egokiak eta isolatzaileak izan behar dira, sekulako tenperatura dela eta. Horren ondorioz, enpresa horrek aztertzen duen materiala Marteko harrietatik atera ahal du, eta hori itzelezko jasangarria da.
Espazio–lasterketa honetan, aberatsa bezain polemikoa Elon Musk-ek Martera heltzean lehenengoa izan nahi du. Bere ideia zentzugabeen artean, animaliez eta landareez betetako nabe bat bidaltzea dago, Noeren arka bezalakoa.
Oraingoz, guztiak hipotesiak dira; hala ere, enpresa batzuek Marten lurguneak saltzen dabiltza; beraz, aurrezten hasiko gara Marten etxea erosteko.
ESPAINIARA HELDU DEN FARMAKO BERRI BAT Johana
Kolesterolaren aurkako farmako berri bat Espainiara helduko da, eta osasun ministerioak onetsi egin du farmakoaren finantzazioa.
Farmakoaren izen komertziala LEQVIO da. Farmako honek kolesterol txarraren murrizketa lortzen du. Medikamentu hau, oso eraginkorra eta iraunkorra dela diote, eta pazienteen %54k kolesterol txarra daukate.
Norvati laborategiak esaten du farmakoaren egileak direla eta azaroaren 1ean aterako dela erabilgarri merkatuan; urtean behin ematen da farmakoaren dosia.
Medikamentuan erabilitako teknologia ARN da eta farmakoa lehen aldiz emango dela gaixo kardiobaskular pazienteei.
Ematen den txertoak mekanismo berbera dauka, COVIDaren bezalakoa da.
Medikamentuaren txertoa larruazalpekoa izango da, eta 6 hiletik behin emango da; nahiz eta txertoa jarri, gainera pilula bat hartu beharko lukete efektu gehiago izateko, eta baita kolesterolaren nibelak kontrolatzeko ere, eta tratamendua iraunkorragoa izan dadin.
Egindako saiakuntza klinikoaren arabera, farmako hau 17 hilabete eta gero lortu egin zuten.
ARTALDE-EFEKTUA Juankar
Denok gara edozein moda, pertsona edo talderi jarraitzekoak, nahiz eta zentzugabe. Sorbaldakoekin, orrazketekin, padel jolasekin… egin genuen. Gizakiok taldeak egiten duena egiteko beharra daukagu eta, sare sozialen etorriarekin, mota guztietako iragarki, challenge eta gomendioz beteta; influencer batek sortuko balu, berriro galtzerdi zuri luzeak jantziko genituzke.
David Sojo psikologoaren arabera, gizakiak zuhaitzetatik jaitsi ginenean, taldetan elkartu ginen bizirauteko. Hala ere, gaur egun ingurunean bakarrik bizitzea posiblea da, baina gure gisa portaera besteek mugatzen dute. Azken finean, onerako edo txarrerako, animaliak gara.
Solomon
Asch psikologoak 1951n adostasun esperimentua egin zuen. Pertsona bat
hartu zuen eta denok konplizeak ziren talde batean sartu zuen. Orri
bat hiru marra
inprimatuta
eta marraren lagin bat erakutsi ondoren, “orriko marratakoak zein
da laginaren berdina“ galdetu zien. Lehen momentuan, denok erantzun
zuzena ematen zuten, baina poliki-poliki batzuk erantzun okerra hasi
ziren ematen. Pertsona, presioa pairatzeko edo, kontrakoa, talde
osoari aurre egiteko gai den ikusteko.
7 edo 9 pertsona izan zuen talde bakoitzean 18 konparazio erakutsi zizkion txartelekin. 123 parte-hartzailerekin esperimentua errepikatu zuen. Bitxia da, dakigun arren erantzuna ez dela zuzena, hiru pertsonatik batek ez dio kontrakoa taldeari egiten.
ARRATOIEK URREZKO MENDIAK EKARRI DITUZTE PORTUGALETERA
Nines
Orain arte, sagu bat edo arratoi bat agertzen zenean, txilioka, korrika egiten genuen; eta beti pentsatzen genuen zer gaixotasun ekarriko ziguten.
Baina, gaur, Portugalete irribarretsu altxatu da.
Dirudienez, horiei esker duela urte asko galdutako altxor bat aurkitu da.
Izan ere, irakurle maiteok, garai batean gure herria ez zen gaur egun ezagutzen dugun bezalakoa. Hau da, ez zegoen zubirik eta eraikinik; haien ordez, hareak eta leizeak zeuden.
Gainera, itsasotik oso gertu zegoen, eta itsasontzi txikiek arazo handirik gabe ezkutatu ahal ziren.
Elezaharrek diotenez, hemen, Portugaleten, piratak eta kortsarioak ezkutatzen ziren.
Azken berriaren aurrean, Portugaleteko hiribildu noblera etorri gara protagonistak elkarrizketatzera.
Pepelu Gartzia istorio honetako protagonista da. Bere lanbidea kale-garbitzailea da, eta altxorraren lehen txanpona nola aurkitu zuen kontatzen digu.
Kaixo, Pepelu, zer gertatu zen atzo, zehazki?
Egun on, atzo, egunero bezala, zubi esekiaren inguruan erratza pasatzen ari nintzen eta bat-batean arratoi handi bat agertu zen. Zer nazka!, pentsatu nuen, berriro izurrite bat. Beraz, pala hartu eta indar guztiarekin kolpe bat eman nion. Bila hurbildu nintzaionean, zerbaitek distira egiten zuela ikusi nuen… Berehala hartu nuen, poltsa batean sartu, eta korrika udaletxera joan nintzen albaitariari esatera.
Egun on, Txema, hona dakarkizut arratoi nazkagarri hau, autopsia egin diezaiozun; uste dut zerbait arraroa duela barruan –esan nion.
Berehala egin zuen lana, eta bi txanpon eta harribitxi bat aurkitu zuen, esmeralda bat zirudien.
Ezin da, esan zidan, hau oso arraroa da, Alkatearekin hitz egin behar dugu.
Bilera luze baten ondoren, tranpa batzuk jartzea erabaki zen, eta gau gogor baten ondoren, habiara iristea lortu genuen. Zer zen hura, txanpon mendiak, harribitxiak, kateak, lingoteak… Ez dakigu zehazki zer aurkitu dugun, baina udaleko arduradunak altxorra berrikusten ari dira, zer aurkitu dugun eta zenbat balio dezakeen jakiteko –bukatu du Pepeluk.
Eta honaino konta dezakegu. Udaleko arduradunek kontatzen digutenez, denbora luze igaroko da aurkitutako altxorra nondik datorren azaldu arte.
Horregatik, kontu handiz jarraituko dugu istorio hau kontatzen.
2023-10-26
MINTZOKA ekitaldian egon gara Rialian.
Ane Guerra, Ane Lindane, Telmo Irureta eta Jon Plazaola aritu dira "Umorearen koloreak" gaiaz.
Interesgarria bezain dibertigarria.
2023-09-28
Gaur, iraileko ikastaro trinkoaren azken eguna izan da.
Gure ikasle eta irakasleek bisita gidatua egin dute Agurtza arrantza-ontzian.
Oso interesgarria eta dibertigarria, benetan.
TOSTADA EGUNA
Tostada eguna ederra horixe!
Goizean eta arratsaldean aritu ginen tostada txapelketa egiten eta hainbat jolasetan parte hartzen.
Hona argazkiak.
Goizeko irabazleak:
Arratsaldeko irabazleak:


SANTURTZIKO IKASLEAK LEHIA BIZIAN
Lehiaketa amaitu da eta harrera arrakastatsua izan du. Hona hemen aste bakoitzeko irabazleak:
ZORIONAK
GUZTIOI!!!
2021-02-01
SANTURTZIKO IKASLEAK LEHIA BIZIAN
Egunean Behineko azken denboraldiak harrera ona izan du gurean . Dagoeneko 80 partaide baino gehiago batu dira taldera, baietz hurrengo asterako 100 izan!2021-01-25
C2ko IKASLEEN IRUZKINAK
Gure euskaltegiko C2 mailako ikasleek honako iruzkin hauek idatzi dituzte blog honetan argitaratzeko:
🎶 "Ez negar egin, gu elkarrekin" 🎶 eitbko maratoia
Hainbat ikaslek eta irakaslek parte hartu dute aurtengo eitbko maratoian. Horretarako "Ez negar egin, gu elkarrekin" kanta abestu ez ezik, bertso batzuk ere sortu dituzte
Zuek bai artistak! 👏 👏 👏 👏 👏 👏
2020ko abenduaren 18a
Rialia museora bisitak
Azaroan zehar ikasleek eta berbalagunek Portugaleteko Rialia museoan bisita gidatuak egiteko aukera izan zuten. Bertan, erakusketa egonkorra, Ezkerraldeko industriaren ingurukoa, eta Roberto Zalbidea margolariarena ikusi ahal izan zituzten.
2020ko irailaren 8a
Udan zehar gure ikasleak buru-belarri aritu dira euskara ederto ikasten. Baina, horrez gain, lagunak egin, gozatu eta kulturan zein musikan murgiltzeko aukerak ere izan dituzte.
Horren adibide daukagu abuztuaren 24an Juanjo Abaden eskutik antolatutako kontzertu didaktikoa.
Bertan, hainbat musika tresna ezagutu, azalpenak entzun eta musikaz gozatzeko aukera ederra izan zuten gure ikasleek.
Eskerrik asko, Juanjo!
Eta, ikusten duzuenez, segurtasun neurriak ederto bermatuta, jakina!
Ez zen plan txarra izan, ezta?
2020-07-30
Xaribariko ikasleek parte hartu dute udako AIZU aldizkarian, Ika-mika atalean. Hauek izan dira parte hartzaileak: Idoia Nuñez (1), Maitane Fernandez (2), Iñaki de la Cruz (3), Ixone Anabitarte (4), Celso Urbina (5), Gabriela Martinez (6), Miren Diaz (7) eta Alazne Ovejero (8). Eskerrik asko guztioi!!
Hauxe da luzatutako galdera: "Zer moduz moldatu zarete euskara-eskolak etxetik jarraitzen?"
Klikatu hemen artikulua irakurtzeko
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina